Bedankingskaartje verso.jpg

Freddy (67) is het gezicht geworden van de campagne #LokeraarHelptLokeraar.

 

De Brakskesmannen

 

De zachtaardige en behulpzame Freddy is geboren in Lokeren en haalt zijn genoegen uit het helpen van mensen. Hij groeide op met 2 broers en 3 zussen en na passages in Sint-Niklaas, Nieuwkerken-Waas groeide hij grotendeels op in Beveren. Zijn papa heeft hij nooit echt gekend, maar zijn stiefvader des te meer. “Voor hem kon je niets goed doen en dat mochten we aan den lijve ondervinden met zijn losse handen, zo groot als kolenschoppen. Ook ons mama heeft serieus afgezien met al die ruzies. Vanaf een jaar of acht, moesten we na school meehelpen op den hof, stenen kuisen. Van leren of huiswerk maken kwam niets in huis. We woonden in een caravan en men noemde ons de 'Brakskesmannen'. Veel ruimte of privacy hadden we niet. Een beetje meer toen mijn broer en ik samenlegden voor een eigen ‘caravanneke’. Voor brood op de plank moesten we zelf zorgen. Het geld dat mijn stiefvader verzamelde van te klussen en boter te smokkelen, spaarde hij op voor de bouw van een huis, dat tot aan zijn dood nooit zou afraken. Zelf mochten we tot ons zeventiende niet van den hof. Vrienden of vriendinnen kon ik niet mee naar huis brengen. Daarvoor schaamde ik mij. Werken was alles. Op mijn vijftiende ging ik bijgevolg werken in een weverij in Sint-Niklaas. Daar heb ik vele uren gesleten, vaak deed ik de vroegen en de laten, om zoveel mogelijk weg te zijn van huis en naar school gaan was te kostelijk. ”

 

Genoeg geweest

 

“Na mijn legerdienst was het genoeg geweest thuis en verliet ik mijn mama en stiefvader om terug te keren naar het huis waar ik mijn eerste levensjaren doorbracht, op de Rozen in Lokeren. Daar heb ik 11 jaar gewoond tot ik dakloos werd na een woningbrand. Vervolgens heb ik een tijdje verbleven in een opvangtehuis in de Voermanstraat tot ik terecht kon in de Dallas blokken van de Goede Werkmanswoning, ondertussen overgenomen door de Tuinwijk. Daar woon ik nog steeds, al 35 jaar (met sinds 4 jaar uitzicht op Ontmoetingshuis De Moazoart). Ik woon hier graag omwille van de fijne buren. Ik ken en help iedereen. Repareer fietsen en help de bewoners met klusjes. Hier vlak achter heb ik 17 jaar gewerkt op 'den Hoedhaar' tot de fabriek niet meer voldeed aan de huidige normen en milieuwetgeving. Daarna heb ik nog gewerkt als GESCO bij Hagewinde, als PWA'er, enkele jaren in de spinnerijen bij Cock en de vlasfabriek in de Nijverheidsstraat tot ook dat moest sluiten. Vooreerst moest ik doppen. Ik was bijna 50. Dankzij mijn vrijwilligerswerk bij het Molsbroek onder leiding van André Verstraeten mocht ik inspringen met een vervangingscontract.”

 

Het noodlot sloeg opnieuw toe

 

“Een hersenattack. Ik kwam op invaliditeit terecht. Van jongsaf hoorde drinken bij het werken. Hiervoor liet ik me uiteindelijk opnemen en de drank heb ik ondertussen 15 jaar afgezworen. Ik zou me verder op het speerwerpen richten bij den AVLO waar ik op mijn  achtendertigste lid van werd. Daar had ik goede vrienden die me steunden en in mij geloofden. Ik werd Vlaams kampioen en behaalde 6 keer brons op het Belgisch kampioenschap bij de masters. Omwille van het ontbreken van de nodige middelen kon ik echter niet mee naar Brisbane in Australië voor de World Masters Athletics Championships met mijn collega’s. Dat voelde aan als een affront. Ik was zo ver geraakt en had graag verdergegaan.”

 

Ik heb zelfs wat gespaard

 

“Sinds mijn vijftigste zit ik in budgetbeheer bij het Sociaal Huis, maar ik ben schuldenvrij. Mijn pensioen is in orde en nu gaat het perfect. Ik heb 100 euro leefgeld per week. Dat is voldoende voor mij. Ik kan ermee voort en als ik een extra wil, dan krijg ik die. Ik heb zelfs wat gespaard. Het doet deugd dat je een beetje marge hebt. Ik heb ook goede vrienden die me veel hebben geholpen. Christiane van het buurthuis, den Elvis en mijn buurvrouw van destijds, Karine Van Doorsselaer met wie ik trainde, hebben ervoor gezorgd dat ik uit de put omhoog ben gekropen doordat ze in mij bleven geloven.”

 

De jaren van De Moazoart

 

“Naar De Moazoart kom ik sinds de opening van de nieuwbouw in 2016. Eerst als bezoeker voor een tas verse soep, maar al snel zat ik servetten te plooien voor het sociaal restaurant. Ik voelde me er snel thuis, mede doordat ik er al enkele mensen kende. Dat ik er zelf een rol zou gaan spelen, was me toen nog niet duidelijk. Doordat ik op invaliditeit stond, was een medische goedkeuring nodig van een adviserend geneesheer om in te stappen als vrijwilliger, maar dat was snel geregeld. Ondertussen werk ik hier mee in het sociaal restaurant, repareer ik bezoekers hun fiets en help ik met klussen in de tuin bijvoorbeeld.”

 

Hoe dat mijn leven heeft veranderd?

 

“De Moazoart is voor mij een tweede thuis geworden. Een plek waar je plezier kan maken. De Moazoart geeft mij houvast en een doel. Het geeft betekenis aan mijn leven doordat ik anderen kan helpen. Zo raak je betrokken en begin je te zien hoe armoede werkt. Hoe de armoede toeneemt en mensen er voor durven uitkomen. Dat is belangrijk. Als je kan zeggen dat je onder de armoededrempel leeft op het randje van de afgrond. Kunnen zeggen dat je het leven niet meer ziet zitten en wil geholpen worden. De vraag is dan waar je kan geholpen worden? Wel De Moazoart doet dat! Je kan er terecht voor een duwtje in de rug, om jezelf te zijn en te zeggen waarmee je zelf zit. Dat is belangrijk. Je krijgt begrip. Als je namelijk met gedachten blijft lopen, het wegsteekt, kan je ook niet geholpen worden. Mensen moeten jou wegwijs kunnen tonen en dat gebeurt hier. Dat je vanop nul een beetje kan stijgen. Je verhaal mogen brengen zonder je daarvoor te moeten schamen. Pas dan kan het worden opgelost. Ook is De Moazoart een leerschool waarbij je kansen krijgt en veel bijleert. Tijdens de uitstappen, vormingen of bijvoorbeeld wekelijkse lessen van waar ik onder meer leerde werken met de computer. Ondertussen ben ik ook in alle grote steden van ons land geweest dankzij de georganiseerde uitstappen. Er zouden meer Moazoarts moeten zijn.”

 

“Er zouden meer Moazoarts moeten zijn”, zegt Freddy. Jij kan zelf een beetje Moazoart zijn, want Lokeraars helpen Lokeraars. Met een kleine storting hou jij De Moazoart al snel een dag extra open. Doe mee en word zelf een beetje Moazoart!

Stort op rekening BE86 8939 4407 0450 beheerd door het Netwerk Tegen Armoede met vermelding van ‘De Moazoart’ en dan kunnen wij de centen goed besteden in onze strijd tegen armoede. 

Financiële giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Geen fiscaal attest nodig? Dan kan je rechtstreeks storten op onze rekening (Argenta) BE86 9730 6981 2550.

 

GA JIJ SAMEN MET ONS DE STRIJD AAN?

Meewerken aan een betere wereld en meer sociale rechtvaardigheid?

 

Ga dan samen met ons de strijd aan tegen armoede en sociale uitsluiting in onze stad. En neem contact met ons op om de mogelijkheden te overlopen.

WORD VRIJWILLIGER

STEUN ONS FINANCIEËL

 Stort maandelijks aan de hand van een bestendige opdracht op rekening BE86 8939 4407 0450 beheerd door het Netwerk Tegen Armoede met vermelding van ‘De Moazoart’  en investeer mee in de toekomst van de meest kwetsbaren in onze stad.

Financiële giften vanaf 40 euro per jaar zijn fiscaal aftrekbaar.

WORD EEN MOAZOART

Rekeningnummer: 

BE86 9730 6981 2550

Telefoon:

09 279 65 40

Adres: 

Kazernestraat 80, 9160 Lokeren

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now